Dusza a cia³o
Oczywi¶cie konsekwencj± teocentryzmu ¶wiêtego Augustyna jest stwierdzenie, ¿e wa¿na jest dusza, nie cia³o. Cia³o jest niedoskona³e w wiêkszym stopniu ni¿ dusza, a wiêc gorsze i nie warto o nie dbaæ. Liczy siê tylko dusza, która jest bli¿ej Boga i przez któr± jako jedyn± mo¿emy poznawaæ, w tym poznawaæ Boga. Bez duszy poznanie Boga by³oby niemo¿liwe. Wszelkie bowiem inne zmys³y, takie jak wzrok, czy dotyk tylko nas mami±, a jedynym prawdziwym poznaniem dysponuje dusza, która wype³nia ca³ego cz³owieka. Dusza w filozofii ¶wiêtego Augustyna nie by³a w ¿adnym stopniu cielesna, by³a w stu procentach niematerialna, a wiêc lepsza, wy¿sza od cia³a. Dusza nie jest cia³em i do cia³a nie nale¿y, istnieje bez wzglêdu na cia³o ludzkie. Cechami duszy jest na przyk³ad pamiêæ, wola czy te¿ my¶l. Inne funkcje biologiczne, jakie we wcze¶niejszych wiekach przypisywano duszy zosta³y przez ¶wiêtego Augustyna kategorycznie odrzucone, a my¶lenie takie zdecydowanie potêpione. Augustyn uwa¿a³ tak¿e, ¿e dusza znajduj±ca siê w naszym ciele jest niezniszczalna, tylko jej jeste¶my pewni oraz tylko ona jedna z nas ca³ych ma udzia³ w wieczno¶ci.